Troyes - Troyes: 17 km
Deze etappe werd gesteund door P.E. ´De Bron´ Lauwe-Rekkem
Gisteren en vandaag waren dus wat rustiger dagen. Vooraleer ik er morgen weer gezwind tegenaan ga, is dit misschien een goed moment voor een tussentijdse balans.
De steun voor onze G-sporters bracht inmiddels het mooie bedrag op van 4.050 euro. Dit werd bijeengebracht door zoveel prachtige mensen. We kunnen jullie niet genoeg bedanken!!! Mijn weg is echter nog zeer lang,... mensen die graag ook nog willen meespringen in dit mooie verhaal kunnen dit zeker naar eigen godsvrucht en vermogen doen. Iedere steun helpt en wordt warm gewaardeerd.
Ik heb intussen na 18 stapdagen 483 km afgelegd. De eerste week was een echte aanpassing. Durfde ik ergens een kwartiertje gaan zitten, dan had ik zeker een kwartier nodig tegen dat mijn stramme spieren en pezen opnieuw gewillig wilden meewerken. De blaren kwamen en gingen. Na drie weken is het nu zo dat ze meer weggaan dan dat ze komen. Voorwaar een evolutie die ik alleen maar kan toejuichen. Maar eigenlijk,... - en ik probeer nu om niet te vergalopperen - het lichaam doet het eigenlijk wel vrij goed tot zo´n 20 of 25 km, daarna krijg ik overal pijn en wordt het wel lastig. En na 30 km stappen wil ik mezelf echt na elke 300 meter ter plaatse neergooien. Maar volgens mijn ervaren voorgangers is het moeilijkste nu achter de rug.
Vanmorgen maakte ik dus eerst een serieuze ommetoer via Decathlon. Ik heb nu opnieuw wandelstokken. Ze zagen me daar graag toekomen met mijn wandelschoenen van Sport Lauwers en mijn rugzak van AS Adventure. Nadien nam ik de tijd om het ´Musee d´Art Moderne´ te bezoeken, gelegen naast de kathedraal, in het voormalig Bisschoppelijk paleis. Voor wie houdt van post-impressionisme, Afrikaanse beeldhouwwerken en glaskunst van tijdens de vorige eeuwwisseling durf ik dit bezoek zeker aanraden. Het gebouw op zich is al zeker de moeite waard.
Ik had gisteren telefonisch gereserveerd bij een jeugdherberg net buiten de stad. Ik meld me aan maar niemand ginder blijkt op de hoogte. Er is wegens sportkampen trouwens ook geen plaats. Na een 4-tal mensen de revue te hebben zien passeren belooft de vijfde mij dat ze wel een oplossing zullen vinden voor mij. Heel vriendelijk allemaal. In afwachting krijg ik een soort kruidenjenever aangeboden en vult men mijn lege drinkfles opnieuw met water. En daar staat hij, mijn Bosnische chauffeur die me naar een gite zal brengen. Blijkt dat zijn Frans nog erbarmelijker is dan het mijne. Maar we begrijpen elkaar opperbest. De gite heeft alles, maar niets lijkt proper. Ik beslis deze keer om toch maar geen douche te nemen. Mijn dag was immers niet zo lastig en ik betwijfel het of ik er eigenlijk wel properder terug zal uitkomen. Ook verkies ik mijn eigen slaapzak boven het beddegoed. Jammer, want mijn gastheer is eigenlijk een supervriendelijke en behulpzame kerel.
Intussen zijn we nu bijna 24 uur later en is het eindelijk gelukt om mijn fotobestanden op de site te plaatsen. Dit zal waarschijnlijk nog wel voorvallen.