Navarrenx / Larribar: 34 km
Deze etappe werd gesteund door Luc en Frieda Wyseur-Lefevere
Charlie is me er eentje. Ik heb hem ruim een week geleden ontmoet in een gite in Moissac waar we beiden verbleven. Iedereen kent ergens wel zo´n Charlie: altijd en overal zichtbaar aanwezig. Charlie is 58 jaar en heeft de Zwitserse nationaliteit. Hij woont en leeft als het ware op de Camino. Het is zijn tweede thuis. Van september tot en met april werkt hij 50 uur per week om dan 4 maanden te stappen. Hij heeft geen gezin en woont bij zijn moeder. Hij doet dit nu reeds 10 jaar. Hij kent de weg blindelings. Hij kent elke gite en zijn uitbaaters. Hij is erg sociaal en welbespraakt. Nieuwsgierig naar alles en iedereen. Ik kom deze man dagelijks tegen. Je kunt hem niet missen. Hij is een vat vol weetjes en stapt nog sneller dan ik. Wanneer je denkt dat je hem ´eindelijk´ eventjes kwijt bent omdat je voldoende voorsprong genomen hebt, dan zie je hem in de namiddag ergens van op een terrasje, een Leffe in de hand, zijn zoveelste sigaret rokend, breeduit zwaaien.
Je zal me niet horen zeggen dat de Camino stappen topsport is, maar soms heb ik wel het gevoel alsof ik dagelijks meedoe met ´Grensloop´ in Menen. Vooral bij de hitte en het klimwerk van vandaag. Het is echter de kunst om dag per dag te beleven. Wanneer ik mensen ontmoet en op hun vraag antwoord dat ik nu ongeveer 1900 km gestapt heb, dan zie je hun mond openvallen terwijl ik daar al lang niet meer bij stil sta. Op een dag als vandaag is een extra stop moment geen luxe. Je moet vooral ook veel water drinken. Ik telefoneer regelmatig naar mijn zus Heidi wanneer ik weet dat ze op bezoek is bij ons moeke. Vandaag opnieuw een ideaal moment dus. Zo krijg ik moeke aan de lijn en het doet haar en mij deugd om elkaar eventjes te horen.
