Larribar / Saint-Jean-pied-de-Port: 32km
Deze etappe werd gesteund door Robin en Joyce Huyghebaert-Agyare
Officieel bestaat Frans Baskenland niet. Het zijn de inwoners die de benaming en de cultuur levendig houden. Baskenland beslaat grotendeels het grondgebied van het vroegere koninkrijk Navarra. Namelijk het noordoosten van het huidige Spanje en het uiterste zuidwesten van Frankrijk. Navarrenx zou in Frankrijk officieel het eerste Baskische stadje zijn. Behalve de officiële Franse taal wordt er ook Baskisch gesproken. De verkeersborden zijn tweetalig. Er bestaat nog steeds een streven naar onafhankelijkheid en naar een vereniging van de Baskische gebieden. Zo komt dat dat op veel verkeersborden de Franse benaming onleesbaar gemaakt wordt. Wat wel opvalt aan dit ´Baskenland´ is dat alles er hier veel frisser, lieflijker en netter uitziet. Mooi wit geschilderde huizen en hoeves. Verzorgde tuinen. Nieuw geasfalteerde wegen.
De etappe vandaag was 2 kilometer korter dan deze van gisteren, maar het was dan ook 2 graden warmer, namelijk 34 graden. Ik verkies toch de langere etappes. Waar ik maar kon zocht ik de schaduw op maar veel zoekwerk had ik niet. Ik probeerde de hitte dus echt wel kalm te ondergaan, rustig blijven, niet te veel nadenken en zo passeerde de dag nog vrij doenbaar. Op het middaguur kon ik mij verpozen aan de overdekte toegangsdeur van een kerkje. Het deed aangenaam deugd. Zelfs de vele vliegen, afkomstig van de 10 meter verder gelegen mestvaalt of de boter die ergens een fysieke verandering had ondergaan konden deze weldaad niet vertroebelen. Uiteindelijk heb ik vlot mijn gite bereikt in dit prachtige toeristische stadje. De douche was meer dan een comfortmomentje en we aten ´s avonds op een hooggelegen terras met een waanzinnig mooi uitzicht. En alsof het nog niet goed genoeg was kreeg ik telefoon van onze drie zonen met hun vaderkensdag-wensen.
