Los Arcos / Logrono: 30 km - 36°C
Deze etappe werd gesteund door onze andere fantastische buren Ivan en Mia Devlies-Lannoy
Zeer geachte lezer, volgers van dit dagelijks schrijven,... ik zal je vandaag moeten teleurstellen. De warmte heeft me eventjes de das omgedaan. Ik ben op mijn limieten gebotst. De rek is er eventjes uit. Overbelast. De kilometers lijken vandaag zoveel langer en lastiger dan de voorbije dagen. Mijn hersenen koken onder mijn zonnehoed. Mijn denkvermogen geraakt niet op kruissnelheid. Mentale kortsluiting. Noch rationele, noch creatieve gedachten vinden toegang tot mijn dagelijkse literaire uitwerpselen. Deze huidige onmacht voelt pijnlijk aan, een persoonlijk tekortschieten, ik voel me slechts half man. Oké; en nu komen de verzachtende omstandigheden: ik mag niet zo streng zijn voor mijzelf. Te warm ´s nachts. Korte slapeloze nachten. De koffie is hier niet als thuis. Het landschap zelf is ook niet altijd bevorderlijk. Hier kun je kilometers ver kijken. Je ziet al uren van tevoren waar je uiteindelijk zult arriveren. Weg verrassingseffect. Hoe kan ik onder deze omstandigheden in godsnaam jullie aandacht prikkelen?? Vasthouden?? De olijven zijn hier lekkerder dan thuis. De afwateringskanalen staan al weken droog. Spanjaarden praten snel en luid en houden bovendien van klassieke muziek, vooral ook opera´s. Ik verontschuldig me dan ook ten volle voor mijn huidige inspiratieloze status en hoop morgen opnieuw op scherp te staan.
