Logrono / Najera: 29 km - 39 graden
Deze etappe werd gesteund door Dominique Vandaele
Logrono is alweer zo´n middelgrote Spaanse stad. Modern, ruim, zeer proper en goed georganiseerd. De Albergue Municipale werd deze keer opnieuw door een Nederlander, Tom, georganiseerd. Vrij bescheiden qua infrastructuur maar het eten was prima. De werkingsmiddelen komen van ´vrije donnativo´. Iedereen mag dus kiezen hoeveel hij wil betalen. We worden bij de inschrijving vriendelijk uitgenodigd om de zondagvondviering van 19u bij te wonen. De meeste gasten waren aanwezig tijdens de dienst. Een mis in het Spaans, ´t is weer eens iets anders. Ook hier opnieuw een geweldig groot, met bladgoud belegd altaar. Schitterend. Alle thema's van het leven van de apostel Jacobus waren erin verwerkt. Na de dienst kregen wij, de pelgrims nog eens speciaal van de priester het verhaal over het leven van de apostel te horen. Zoyiara, afkomstig uit El Salvador maar woonachtig in Canada fungeerde als tolk. Speciaal. Ik stond er bij en keek er naar. Intussen mocht ik weer heel wat mensen ontmoeten. Juan Pablo, een Colombiaanse jongen die in zijn land een opleiding voor priester volgt. Marie, een Belgische jongedame uit Huy. Wegens herstructurering verloor ze onlangs haar job als lerares Frans in een gesloten instelling. Ze verhuist binnenkort naar Mons bij haar vriend en broedt op een nieuwe job. Manfred Koestner, een Duitse software-ingenieur die tijdens zijn camino eveneens donaties verzamelt. Hij verkoopt elke gestapte kilometer voor 1 euro en brengt zo fondsen bijeen voor het renoveren van een kapel. Vandaag hadden we 1 opdracht: in een zo kort mogelijke tijd de 29 kilometer overbruggen om tijdig binnen te zijn en deze loodzware hitte zoveel mogelijk te ontwijken. Om 6 uur was ik reeds op pad, nam nauwelijks pauze, dronk veel water en was tegen 13 uur in mijn nieuwe albergue, ook uitgebaat door de gemeente. Ik was er getuige van een mooi, warm menselijk momentje. De gemeentelijke ambtenaar was blijkbaar van Colombiaanse afkomst en Juan Pablo die ook van Colombiaanse afkomst is arriveerde een half uurtje na mij. Bij de kennismaking van deze twee vreemden, landgenoten, volgde een stevige gemeende omhelzing. Schitterend om te zien. Op mij kan je rekenen. Jouw vrienden kunnen ook op mij rekenen. Eerlijk, geen poespas. Ik sta klaar voor jou. De mensheid op zijn mooist! En zo had ik dus wat meer tijd deze namiddag. Ik wilde een kleine siësta doen. Muziek helpt altijd en ik koos voor ´Nuvole Bianche´ van Ludovico Einaudi om zalig in te dutten. Moet je zeker eens proberen.
