Palas del Rei / Arzua: 31 km - 29°C
Deze etappe werd gesteund door Kristof en Greet Tanghe-Houthoofd
De sfeer tijdens de laatste 100 kilometer mag je voorzichtig feestelijk noemen. Traditioneel wil elke Spanjaard deze camino doen. Ik zie bevriende koppels. Ik zie jonge schoolverlaters. Groepjes jongens. Groepjes meisjes. De ´buen camino´s´ zijn niet bij te houden. De laatste dagen stap ik eigenlijk een beetje om zo snel mogelijk te arriveren maar eigenlijk had ik een zeer gezellige dag. Het leek vandaag een beetje op een wandeltocht, georganiseerd door de plaatselijke wandelclub. Maar nu met een breed internationaal gezelschap. Ik heb vandaag waarschijnlijk geen half uur alleen gestapt. Ik ontmoette de piepjonge Italiaanse lerares Anna Lucia. De uit Zimbabwe afkomstige Martha. Door het etnisch geweld enkele jaren geleden is ze moeten vluchten naar Engeland. Ze stapt hier samen met haar broer Sebastiaan. Deze man spreekt een woordje Zuid-Afrikaans. We konden dus een beetje in het West-Vlaams babbelen. Ik verbroederde met enkele jonge Spanjaarden die hun Spaanse vlag om de schouders droegen. We wensten elkaar dat de beste ploeg moge winnen vanavond. Plots zag ik bereden Gardia Civil ons pad opdraaien. Vliegensvlug haalde ik mijn gsm boven en deed teken. Ze bevestigde met een korte hoofdknik: het was toegelaten hen te fotograferen. Yes! Ik vond het een prachtig beeld. Zelfs in hun mooi uniform en met hun streng uiterlijk - het blijven tenslotte dames voorzien van een vleugje ijdelheid - toverden ze voor de foto graag een warme glimlach. Ik haalde 5 jonge Spaanse studentes in, samen afgestudeerd. Er was er eentje bij met een heuse zware rugzak. De rugzak van haar zus die militair was in het Spaanse leger. Het meisje was zo fier op haar zus. Ze had communicatie gestudeerd in Italië. Ze sprak vloeiend Spaans, Italiaans, Frans en Engels. Dan ontmoette ik ook nog een groep van 16 Amerikanen. En zo liep de tocht naar zijn einde. Terwijl ik hier bezig ben met mijn blog op het terras maak ik kennis met een o zo vriendelijke stapster uit Oostenrijk. Ze woont in de bergen en ze heet warempel Heidi. Ik beloofde haar, nadat Oostenrijk uit de Worldcup gekegeld werd door Spanje,... wij Belgen wel zouden zorgen voor een zoete wraak.
